Τρίτη, 9 Ιουνίου 2009

Τα νεύρα μου ή Δείξε μου τον Πατέρα σου, να σου Πω Ποιος Είσαι

Με εκνευρίζουν οι άνθρωποι που επειδή ξέρουν τους γονείς μου νομίζουν ότι αυτομάτως ξέρουν κι εμένα. Που πιστεύουν ότι επειδή είναι φίλοι των γονιών μου είναι αυτομάτως και φίλοι δικοί μου (ή -μη χειρότερα, όπως άκουσα σήμερα- "οικογένειά" μου). Να πεις τον άλλο "οικογένεια", όταν δεν είναι αίμα σου, είναι μεγάλη κουβέντα, πολύ μεγάλη. Προύποθέτει πολλή αγάπη, πολλή επαφή, πολλά γέλια, πολλά κλάματα και νεύρα, πολλές αναμνήσεις. Οικογένειά μου -και όχι αίμα μου- είναι πολύ λίγοι άνθρωποι, και είναι συνήθως φίλοι δικοί μου, όχι των γονιών μου. Άνθρωπος που δεν πήγα σπίτι του ποτέ και δεν ήρθε ποτέ στο δικό μου, άνθρωπος που δεν ήπια μαζί του ούτε ένα καφέ, ούτε ένα κρασί, μόνο συγκαταβατικός μπορεί να ακουστεί αν μου πει ότι με θεωρεί "οικογένειά" του, δείχνει μόνο ότι θεωρεί πως μιλά σε ηλίθια. Ειδικά όταν το λέει για να δικαιολογήσει μια πράξη του. Και το γελοίο είναι ότι δικαιολογούσε και την λάθος πράξη, αφού δεν μπήκε καν στον κόπο να ακούσει τι πραγματικά έλεγα! πφφ...
Μου θυμίζει τις "νεολαίες" των κομμάτων, που όταν πας να σπουδάσεις, ξαφνικά εμφανίζονται στο σπίτι σου, χωρίς να έχεις δώσει ποτέ το τηλέφωνό σου ή τη διεύθυνσή σου ή τελοσπάντων κανένα απολύτως στοιχείο σου σ’αυτούς! Εμφανίζονται μονο και μόνο επειδή οι γονείς σου ψηφίζουν αυτό το κόμμα! Και πάλι από φήμη, χωρίς να είναι εγγεγραμμένοι στο κόμμα. Όταν σπούδαζα, έρχονταν άλλοι για τη συγκάτοικό μου και άλλοι για μένα! Δηλαδή κανονικό φακέλωμα. Και όταν πήγα να το συζητήσω μαζί τους, είχαν και παράπονο. Μια μάλιστα το είπε στον... παπά της, ο οποίος άναψε και κόρωσε που τόλμησε κάποιος να συζητήσει με την κορούλα του!!! Θεωρούμαστε δηλαδή άβουλα, ανεγκέφαλα όντα (δεν θα μιλήσω για πρόβατα, είναι και γλυκύτατα κι εγώ νιώθω υπερβολικά bitch αυτή τη στιγμή για να συγκριθώ μαζί τους) τα οποία δεν έχουν καμιά κριτική σκέψη και απλώς ακολουθούν τις παραινέσεις των γονιών τους, χωρίς ποτέ να τους αμφισβητήσουν. Απορώ δηλαδή, γιατί πάμε να σπουδάσουμε, αν είναι να παραμείνουμε για πάντα ανήλικοι, χωρίς δική μας κρίση και ταυτότητα; πφφφ...

2 σχόλια:

Rizobreaker είπε...

Συμφωνώ γενικά με το σκεπτικό σου...

Ένα "πρόβατο" πολιτικής νεολαίας! :p


ΥΓ: Παρεπιπτόντως, έχεις κάποια σχέση με την http://www.blogger.com/profile/06475058080106853788 ??
Την έχω χάσει γαμώτο... Κι αφού πέτυχα το μπλογκ σου με ίδιο όνομα, είπα να ρωτήσω... :p

axairefti είπε...

Αν και αργοπορημένη, σε χαιρετώ.
Το λινκ που μου έδωσες δεν μου το ανοίγει, αλλά ούτως ή άλλως αμφιβάλλω ότι είναι δικό μου, αφού αυτό είναι το μόνο μπλογκ που έχω. Ώστε είχαμε το ίδιο όνομα ε; Προφανώς είναι κι άλλες που δεν κάνουν χαϊρι σε αυτό τον τόπο :)